Prostatitis: oorzaken, symptomen en behandeling van de ziekte

Ontsteking van prostaatweefsel is helaas niet ongewoon voor moderne mannen. Prostatitis komt het vaakst voor bij patiënten ouder dan 40 jaar, maar het is mogelijk om deze ziekte op jongere leeftijd te ontwikkelen. Met zorgvuldige aandacht voor zijn gezondheid en tijdig contact met een uroloog kan een man het probleem volledig het hoofd bieden en veel complicaties vermijden. Om de ziekte op tijd te detecteren, moet u weten welke symptomen van prostatitis kenmerkend zijn. De diagnose van deze ziekte is in de moderne geneeskunde goed ingeburgerd en vormt geen probleem. Elke uroloog weet hoe hij prostatitis moet genezen, welke methoden hij in elk specifiek geval moet gebruiken. Het grootste succes komt van een complexe behandeling, inclusief verschillende methoden.

Oorzaken en provocerende factoren van prostatitis

Wat is prostatitis? Dit is een ontsteking van het prostaatweefsel, die kan ontstaan als gevolg van een infectie of congestie. De aanzet voor het optreden van prostatitis en de provocerende factor kunnen bepaalde ziekten of levensstijlkenmerken zijn. Leeftijdsgebonden veranderingen na 40 jaar zonder adequate preventieve maatregelen leiden vrij snel tot stagnatie in de bekkenorganen en de ontwikkeling van prostaatontsteking. Het is opgevallen dat de ziekte prostatitis meestal wordt gediagnosticeerd bij mannen die tot bepaalde groepen behoren.

Risicogroepen zijn oudere mannen die een sedentaire levensstijl leiden en alcohol misbruiken. Er is ook een verhoogd risico op het ontwikkelen van prostatitis bij mensen die urologische infecties hebben gehad, met name darmproblemen hebben en last hebben van obstipatie. Als een man tot een van deze groepen behoort, moet hij vaker diagnostische onderzoeken ondergaan, omdat prostatitis twee keer zo vaak wordt gediagnosticeerd bij leden van de risicogroep.

Symptomen van prostatitis

Hoewel de manifestaties van prostatitis vergelijkbaar kunnen zijn met andere ziekten van het urogenitale systeem, zijn er nog steeds signalen van het lichaam die een man moeten waarschuwen en voor hem een reden moeten zijn om naar de dokter te gaan. Het is het beste om dit te doen zodra de minste verstoring van de gezondheid van de man optreedt; de behandeling zal dan gemakkelijker en effectiever zijn. Om te begrijpen hoe u prostatitis bij mannen moet behandelen, moet u een idee hebben van de manifestaties van de ziekte.

Belangrijkste tekenen van prostatitis

• Urinewegaandoeningen
• Problemen op seksueel gebied,
• Pijn in het bekkengebied.

Waarom verschijnen deze symptomen? Dit komt door veranderingen die optreden in de weefsels van de prostaatklier. Als gevolg van een ontsteking neemt het toe en begint het druk uit te oefenen op de urethra, waardoor het lumen kleiner wordt. Dergelijke processen leiden tot problemen met plassen en een verslechtering van de urinestroom. Naarmate de ontsteking zich ontwikkelt, nemen ook de seksuele stoornissen toe, die ook geleidelijk verergeren.

Wanneer moet u alarm slaan? Hoe eerder hoe beter, dat wil zeggen bij de allereerste tekenen van prostatitis:

• moeite met plassen,
• er is pijn in het bekkengebied.

Dan zijn er nog andere tekenen:

• ongemak tijdens stoelgang,
• het verschijnen van bloedstrepen in de urine,
• afscheiding uit de urethra,
• verslechtering van de erectie,
• verzwakking van het orgasme.

Vormen van prostatitis en hun kenmerken

Prostatitis kan infectieus en stagnerend zijn, maar ook acuut en chronisch. De infectieuze vorm kan acuut en chronisch zijn, en de congestieve vorm is in de regel alleen chronisch. Acute symptomen zijn altijd uitgesproken, ze veroorzaken bezorgdheid bij mannen en worden vaak een reden om een arts te raadplegen. Wat een chronische ziekte betreft, deze ontwikkelt zich geleidelijk, de symptomen van prostatitis nemen langzaam toe. Om deze reden komen mannen in de meeste gevallen naar een uroloog als de ziekte al in een vergevorderd stadium is en er misschien enkele onaangename complicaties zijn opgetreden.

Infectieuze prostatitis wordt meestal veroorzaakt door bacteriën, maar virussen en schimmels kunnen ook leiden tot ontsteking van de prostaat. Waar komt de infectie vandaan? In de meeste gevallen uit de eigen urinewegen van de patiënt. Cystitis of urethritis leidt vaak tot de verspreiding van de infectie naar de prostaatklier. Bijna elke infectiebron in het lichaam met een verslechterende immuniteit en de aanwezigheid van provocerende factoren kan een ontsteking van de prostaat veroorzaken.

Symptomen van acute prostatitis

• Moeilijkheden en pijn bij het plassen,
• Frequente drang om te plassen,
• Pijn in de lies
• Verzwakking van de erectie
• Temperatuurstijging,
• Algemene zwakte
• Afscheiding uit de urethra.

De algemene toestand van het lichaam lijdt er merkbaar onder, dus acute infectieuze prostatitis is moeilijk te missen. Als de oorzaak een bacteriële infectie is, is er een stroperige gelige afscheiding uit de urethra. Ze verschijnen zowel tijdens het plassen als tijdens de ontlasting, dat wil zeggen tijdens het persen.

De ziekte begint acuut met duidelijke symptomen en doorloopt de volgende stadia:

1. catarrale,
2. folliculair,
3. parenchymaal,
4. abcessen.

Het catarrale stadium is een ontsteking waarbij individuele lobben van de prostaat worden aangetast en de eerste urinewegstoornissen worden waargenomen. Als gevolg van ontsteking van de weefsels ontstaat hun zwelling, wat leidt tot stagnatie van secreties in de follikels van de klier en de progressie van ontstekingen.

Hierna gaat de ziekte prostatitis over naar het volgende, folliculaire stadium en gaat gepaard met focale ettering van de prostaatkwabben. De belangrijkste symptomen zijn pijn in het perineum, de lies, aanzienlijke urineproblemen en een lichaamstemperatuur tot 38°C.

Als de ziekte in dit stadium niet wordt gestopt, verspreidt het proces zich naar een groot aantal prostaatkwabben en naar het parenchymale weefsel ervan. Dit is het parenchymale stadium. Het gaat gepaard met koorts, koorts, de temperatuur stijgt tot 39°C. De patiënt lijdt aan hevige pijn in de lies en het perineum, plassen is frequent en pijnlijk. In dit stadium kan zich een gevaarlijke complicatie voordoen, zoals acute urineretentie, waarvoor spoedeisende zorg nodig is.

Met de verdere ontwikkeling van de ziekte kan prostatitis gevaarlijk worden. Wanneer kleine abcessen samensmelten, vormt zich een abces in de prostaatklier. Het kan opengaan, waarna de pus in de blaas, urethra en het rectum stroomt. Dit gaat gepaard met hevige pijn, disfunctie van de bekkenorganen, ettering van hun weefsels en de dreiging van sepsis.

Kenmerken van chronische prostatitis

Als acute prostatitis niet tijdig een normale behandeling krijgt, bestaat er een groot risico dat de prostatitis chronisch wordt. Dan verloopt de ziekte traag, zonder zichzelf enige tijd eraan te herinneren, maar er zullen periodiek perioden van exacerbatie optreden. Het is mogelijk dat de symptomen van prostatitis constant verschijnen, maar niet met zo'n kracht als bij de acute vorm van de ziekte.

De tweede en meest voorkomende oorzaak van chronische prostatitis is congestie in de prostaatklier en de bekkenorganen. Zowel veneuze stagnatie, die de uitstroom van bloed en voeding van orgaanweefsel verstoort, als stagnatie van de prostaatsecretie, die de functionaliteit ervan vermindert, zijn gevaarlijk.

Symptomen van de chronische vorm

• Pijnlijke pijn die kan worden gevoeld in de buik, epididymis, perineum, rectum,
• Pijnlijke erectie
• Frequente uitstapjes naar het toilet
• Pijnlijk urineren,
• Verminderd seksueel verlangen
• Moeilijkheden met ejaculeren
• Bij bacteriële oorzaken van de ziekte is afscheiding uit de urethra aanwezig.

De ziekte prostatitis wordt verraderlijk genoemd. Het zien van een uroloog in een vergevorderd stadium is niet altijd een bewijs van de onoplettendheid van een man voor zijn gezondheid. Ontsteking van de prostaat kan jarenlang doorgaan zonder klinische manifestaties of merkbare symptomen, en op een gegeven moment, wanneer blootgesteld aan een provocerende factor, ontwikkelen alle manifestaties zich zeer snel.

Prostatitis pijn

De prostaatklier zelf doet geen pijn, maar er komen zenuwuiteinden uit die reageren op het ontstekingsproces. De ligging van de prostaat- en zenuwbanen is zodanig dat pijnimpulsen zich door de bekkenorganen verspreiden, waardoor pijn op verschillende plaatsen kan worden gevoeld.

Lokalisatie van pijn bij prostatitis

• Onderbuik
• Heiligbeen,
• Scrotum,
• Kruis.

De aard van de pijnlijke sensaties hangt af van de intensiteit, de prevalentie van het proces en van de kenmerken van het lichaam van de man. In sommige gevallen kan zelfs een lichte ontsteking bij de patiënt behoorlijk ernstige pijn veroorzaken, in andere gevallen voelt de man het nauwelijks, zelfs niet bij een intens ontstekingsproces. Hoe dan ook, als er geen maatregelen worden genomen om de ontsteking te behandelen, zal deze zich verder ontwikkelen en zal de pijn geleidelijk toenemen. Het pijnsyndroom kan zo intens zijn dat een man niet in zijn gebruikelijke ritme kan leven. In zulke gevallen zijn dringende maatregelen nodig. Verschillende factoren kunnen bijdragen aan meer pijn:

• fysieke activiteit,
• overmatige seksuele activiteit,
• onthouding.

De aard van pijn bij prostatitis is vergelijkbaar met pijn bij urethritis, blaasontsteking of osteochondrose, dus om een diagnose te stellen moet u een onderzoek ondergaan. Hormonen spelen een belangrijke rol in de reactie van het lichaam. Een hoog testosteronniveau werkt als een soort pijnverlichting, dus mannen in de actieve leeftijd voelen de manifestaties van ziekten mogelijk niet.

Problemen met plassen

Verminderd urineren gaat altijd gepaard met prostatitis. Dit symptoom is aanwezig in zowel acute als chronische vormen, zowel bij infectieuze als congestieve ontstekingen van de prostaatklier.

Hoe manifesteren urinewegaandoeningen zich bij prostatitis?

• De urinestroom wordt zwakker
• Om te beginnen met plassen, moet je je inspannen,
• Er is een frequente drang om te plassen, wat pijnlijk kan zijn,
• Mogelijke pijn en stekend gevoel tijdens het plassen,
• Na een toiletbezoek is zeurende pijn in het perineum mogelijk,
• Stagnatie van urine met ernstige vernauwing van het lumen van de urethra.

Oorzaken van problemen met plassen als gevolg van ontsteking van de prostaatklier

• De relatieve positie van de prostaat en urethra,
• Veranderingen in weefsels
• Verstoring van de zenuwgeleiding in het bekkengebied,
• Verslechtering van de blaasfunctie.

Een van de redenen voor urineproblemen ligt in de anatomische structuur van het mannelijke urogenitale systeem. De prostaat bedekt de urethra, dus zelfs een licht ontstekingsproces leidt tot een vernauwing van de urethra, omdat de prostaat opzwelt en in volume toeneemt. De manifestaties van dergelijke aandoeningen kunnen van verschillende intensiteit zijn, van een nauwelijks merkbare verzwakking van de urinestroom tot pijnlijk, waarbij inspanning nodig is om te plassen.

Als de ziekte lang aanhoudt, treden er litteken-sclerotische weefselveranderingen op. Ze verstoren de normale urinestroom, wat tot aandoeningen leidt.

Litteken-sclerotische processen kunnen niet alleen de vorming van mechanische obstakels voor de uitstroom van urine of verslechtering van de peristaltiek van de urinewegen veroorzaken, maar ook verstoring van de innervatie. Zenuwimpulsen die door de blaas worden overgedragen, kunnen niet volledig door beschadigd weefsel gaan. Dit is de reden waarom er ‘verwarring’ ontstaat: er is óf een valse drang om te plassen, óf, integendeel, de man heeft niet het gevoel dat zijn blaas vol is. Het is mogelijk om het urineren te stoppen nog voordat de blaas is geleegd.

Alle bovengenoemde veranderingen leiden tot stagnatie van de urine, een verslechtering van de uitstroom, een verandering in de gevoeligheid van dit orgaan en een verzwakking of, omgekeerd, versterking van de spiertonus. Een vrij veel voorkomende aandoening bij prostatitis is de zogenaamde overactieve blaas. Wat gebeurt er in zo’n orgaan? Er ontstaat een hoge druk in de tank, zelfs als deze maar een klein beetje gevuld is. Hierdoor komt er een impuls in de hersenen terecht, die wordt omgezet in de drang om te plassen. Bij een overactieve blaas kunnen deze drang zo sterk zijn dat ze tot urine-incontinentie kunnen leiden. Dergelijke situaties komen uiteraard niet zo vaak voor; ze worden veroorzaakt door de geleidelijke ontwikkeling van de ziekte en het gebrek aan een goede behandeling. In de regel treedt incontinentie op bij oude, gevorderde vormen van chronische prostatitis.

Seksuele stoornissen

Problemen die zich voordoen bij mannen op seksueel gebied worden door hen acuter waargenomen dan andere manifestaties van prostatitis. In de acute vorm van de ziekte gaan ze vrij snel voorbij zodra de patiënt herstelt. Bij chronische ontstekingen van de prostaat worden seksuele disfuncties vaak hardnekkig en kunnen ze moeilijk te hanteren zijn.

Manifestaties van seksuele stoornissen

• Lichte afscheiding uit de urethra,
• Bloed in sperma
• Verminderd libido
• Verminderde spermakwaliteit, wat kan leiden tot onvruchtbaarheid,
• Pijnlijke erectie of ejaculatie
• Verminderde intensiteit van het orgasme of de afwezigheid ervan,
• Voortijdige ejaculatie
• Potentiestoornis tot het volledig ontbreken van een erectie.

Waarom gebeurt dit? Hoe zijn prostatitis en mannelijke seksuele functies gerelateerd? De belangrijkste oorzaken van problemen op seksueel gebied met prostatitis zijn verstoringen in de zenuwgeleiding en het hormonale evenwicht die ontstaan als gevolg van ontstekingen en schade aan orgaanweefsel.

Zenuwgeleidingsstoornis

Prostaatreceptoren die passende impulsen sturen, zijn verantwoordelijk voor erectie en ejaculatie. Geavanceerde mannelijke prostatitis leidt tot schade aan het weefsel van de klier, er vormen zich littekens op het oppervlak, waardoor de receptoren niet meer impulsen kunnen geleiden als voorheen. Hierdoor kan de erectie afnemen, kunnen er problemen met de ejaculatie ontstaan en voelt de man het genot van geslachtsgemeenschap niet meer zo duidelijk. Als er sprake is van een aanzienlijke zwelling van de prostaat als gevolg van het overstromen van bloed naar de bekkenorganen tijdens geslachtsgemeenschap, kan er sprake zijn van te veel druk op de zenuwplexussen. Dit leidt tot pijn tijdens de erectie of ejaculatie.

Hormonale onbalans

De prostaatklier bij mannen is een orgaan dat de hormonale balans reguleert en verantwoordelijk is voor de productie van testosteron. Bovendien zet het dit hormoon om in een actievere vorm: dihydrotestosteron. Zoals u weet, zorgt een normale concentratie testosteron voor het niveau van het libido en de mogelijkheid tot geslachtsgemeenschap, dat wil zeggen een erectie. Als er een ontsteking van de prostaatklier optreedt, worden de functies ervan ook verstoord en wordt de productie van mannelijke geslachtshormonen dienovereenkomstig verminderd, wat zich uit in een afname van de seksuele vermogens van een man.

De ernst van de aandoening hangt grotendeels niet af van de mate van weefselschade, maar van de seksuele constitutie van de man, en de mogelijkheid van herstel hangt af van zijn houding en samenwerking met de behandelende arts.

Hoe een diagnose te stellen

Hoe prostatitis op de juiste manier kan worden behandeld, evenals de resultaten van de behandeling, zijn afhankelijk van een nauwkeurige diagnose. Het is onmogelijk om een diagnose van prostatitis te stellen zonder instrumenteel onderzoek. Feit is dat de symptomen en manifestaties ervan vergelijkbaar zijn met die van andere ziekten van de prostaat en de urinewegen. In sommige gevallen is het noodzakelijk om een differentiële diagnose uit te voeren, zelfs bij ziekten van de wervelkolom.

Diagnostische maatregelen

• Anamnese afnemen tijdens een consult bij een uroloog,
• Rectaal digitaal onderzoek,
• Laboratoriumtests,
• Transrectale echografie van de prostaat,
• Urodynamische onderzoeken,
• PSA-bepaling,
• Urethroscopie,
• Cystoscopie,
• Prostaatbiopsie.

De lijst met onderzoeken is vrij groot, maar het is niet altijd nodig om een volledige set uit te voeren.

Hoe wordt de patiënt onderzocht?

Meestal zijn mannen die naar een uroloog komen het meest geïnteresseerd in hoe ze prostatitis snel kunnen genezen. Het hangt af van de redenen en de wensen van de patiënt zelf. Bij de eerste afspraak met een specialist wordt een gedetailleerde medische geschiedenis verzameld, waarna een digitaal rectaal onderzoek moet worden uitgevoerd. Het zal het mogelijk maken om pijn in het prostaatgebied, de grootte en zwelling ervan te bepalen. Vervolgens worden TRUS (transrectale echografie) en laboratoriumtests voorgeschreven. Pas na een reeks procedures kan een specialist begrijpen hoe prostatitis in een bepaald geval kan worden genezen.

Wat geeft TRUS?

• Onthult de exacte afmetingen van de prostaatklier en zijn afzonderlijke secties,
• Maakt het mogelijk om de toestand van zachte weefsels en zaadblaasjes in detail te onderzoeken en evalueren.

Welke tests moeten worden afgenomen

• Algemeen urine- en bloedonderzoek,
• Bacteriologische cultuur van urine,
• Urethraal uitstrijkje
• Prostaatsecretie.

Indien nodig worden andere soorten onderzoeken voorgeschreven. Bepaling van de urodynamica is vereist in geval van uitgesproken urinewegstoornissen om de functies van de blaas te beoordelen. Als prostaatadenoom of tumorontwikkeling wordt vermoed, wordt een bloedtest uitgevoerd voor de tumormarker PSA (prostaatspecifiek antigeen) en een biopsie van klierweefsel voor histologisch onderzoek.

Behandeling van prostatitis

De moderne geneeskunde biedt veel mogelijkheden om met prostatitis om te gaan. De meest effectieve behandeling van prostatitis bij mannen is gebaseerd op een geïntegreerde aanpak, die verschillende methoden omvat. Specifieke methoden voor de behandeling van prostatitis zijn afhankelijk van het stadium, de timing van de ziekte, de mate van prevalentie en ernst van de symptomen, evenals van de individuele kenmerken van het lichaam in elk specifiek geval. In de regel wordt alle behandeling poliklinisch uitgevoerd door een uroloog. In zeldzame gevallen, als er gevaarlijke complicaties optreden, wordt de patiënt in het ziekenhuis opgenomen.

Behandelmethoden

• Medicatie,
• Massage,
• Therapeutische gymnastiek,
• Chirurgie,
• Minimaal invasieve methoden voor vernietiging van ontstoken weefsels en dilatatie van de urethra.

Medicamenteuze behandeling

De eerste vraag die na het onderzoek opkomt, is hoe prostatitis bij mannen moet worden behandeld. Allereerst wenden ze zich tot medicamenteuze therapie. Het wordt voorgeschreven op basis van de oorzaken van prostatitis en bestaande symptomen.

Geneesmiddelen voor de behandeling van prostatitis:

• Antibacteriële middelen (voor bacteriële prostatitis),
• Antivirale geneesmiddelen (voor virale vorm),
• Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen,
• Alfablokkers,
• Pijnstillers,
• Decongestiva,
• Antipyretisch.

Veel medicijnen voor de behandeling van prostaatontsteking worden voorgeschreven in de vorm van zetpillen. Met dit formulier krijgt u een sneller effect. U mag in geen geval zelf medicijnen voorschrijven, omdat elk medicijn contra-indicaties en bijwerkingen heeft waar alleen een specialist volledig rekening mee kan houden.

Masseren

Deze methode voor de behandeling van prostatitis wordt gebruikt als een aanvullende methode bij het gebruik van medicamenteuze therapie. Het zorgt voor een snellere behandeling van prostatitis en veel betere resultaten. Er wordt gebruik gemaakt van interne en externe massagemethoden.

De belangrijkste en meest effectieve manier om de prostaat te masseren is digitale rectale stimulatie. De specialist die de massage uitvoert, steekt een vinger in het rectum van de patiënt, voelt de prostaatklier en voert massagebewegingen uit.

Voordelen van massage:

• Verbeterde bloedtoevoer,
• Stimulatie van de klier,
• Het verwijderen van stagnerende afscheidingen.

Dankzij prostaatmassage wordt de werking van medicijnen versterkt en treedt herstel veel sneller op.

Bij externe massage is geen penetratie in het lichaam nodig; masserende bewegingen worden uitgevoerd door de huid van het perineum. Deze procedure is een goede preventie van prostatitis bij mannen, maar de effectiviteit ervan is niet voldoende om de ziekte te behandelen.

Therapeutische gymnastiek

Hoe kan prostatitis worden behandeld met therapeutische oefeningen? Bij het uitvoeren van oefeningen is er een instroom van arterieel bloed naar de prostaatklier en een verbetering van de uitstroom van veneus bloed, dat wil zeggen dat stagnatie in het orgaan wordt geëlimineerd. Natuurlijk gebeurt dit geleidelijk bij regelmatige lichaamsbeweging. Het complex, gericht op het behoud van de gezondheid van mannen, bestaat uit een reeks eenvoudige oefeningen die worden uitgevoerd in liggende, zittende of staande posities. Een van de eenvoudigste en meest effectieve oefeningen is periodieke spanning en ontspanning van de spieren in de anus. Het kan op elk moment en bijna overal worden uitgevoerd, zelfs op het werk, omdat het volledig onzichtbaar is voor anderen. Deze oefening is een uitstekende preventie van prostatitis bij mannen; het zorgt ervoor dat u een goede spiertonus van het perineum en een actieve bloedcirculatie kunt behouden.

Minimaal invasieve methoden voor het corrigeren van prostaatproblemen

De moderne geneeskunde biedt minimaal invasieve methoden voor de behandeling van prostatitis bij mannen, die vrij recent zijn ontwikkeld. Ze worden gebruikt in gevallen waarin een reeks conservatieve therapiemaatregelen het probleem niet oplost. Dergelijke methoden zijn geïndiceerd in gevallen waarin het nodig is om de uitstroom van urine te garanderen en ontstekingen te verminderen.

Voorgestelde technieken:

• Transurethal microgolftherapie helpt de omvang van de prostaat te verkleinen door hoge temperaturen toe te passen.
• Echografiebehandeling van de prostaatklier helpt ontstekingen te verlichten.
• Lasermethoden maken het mogelijk om weefsels te coaguleren, wat leidt tot hun vernieuwing en versterking van de lokale immuniteit.
• Cryodestructuur is een methode om delen van ontstoken weefsel te verwijderen bij lage temperaturen.
• Ballon-urethrale dilatatie is een mechanische dilatatie van de urethra met behulp van een speciale opblaasballon, die via katheterisatie wordt ingebracht.
• Urethrale stentplaatsing kan alleen of in combinatie met ballondilatatie worden gebruikt. De urethra wordt verwijd met behulp van een stent.

Chirurgische behandeling

De radicale methode om prostatitis te behandelen is een operatie. Tegenwoordig wordt het vrij zelden gebruikt, alleen in moeilijke gevallen waarin andere methoden geen resultaten opleveren. De essentie van de operatie is resectie van de prostaat, wat leidt tot een vermindering van de druk op de urethra, verbeterde urodynamica en verlichting van ontstekingssymptomen.

De operatie kan openlijk of transurethisch worden uitgevoerd, dat wil zeggen via de urethra.

Mannen die aan deze ziekte lijden, zijn geïnteresseerd in de vraag of het mogelijk is om prostatitis te genezen en het voor altijd te vergeten. Zolang er geen uitgebreide littekenveranderingen in het klierweefsel optreden, is een volledige genezing mogelijk. Het belangrijkste voor het behalen van succes bij de behandeling van prostatitis is een tijdig bezoek aan een uroloog. Zodra problemen met plassen optreden, moet u naar een medische instelling gaan, een onderzoek ondergaan en, indien nodig, een behandeling krijgen die is voorgeschreven door een arts. Om de vraag te vermijden hoe te herstellen van prostatitis, is het de moeite waard om deel te nemen aan de preventie ervan: leid een actieve levensstijl, eet goed, misbruik geen alcohol en wees alert op alles wat te maken heeft met het behoud van de gezondheid van mannen.