De prostaat als onafhankelijk orgaan werd voor het eerst beschreven in de anatomische studies van een oude Griekse arts die rond 350 voor Christus praktiseerde. In die tijd besteedden artsen er echter niet veel aandacht aan en de werken van deze arts bleven praktisch niet bewaard, zodat de klier vervolgens werd herontdekt door de Venetiaanse arts Nicola Massa. In 1838 gaf Verdes de eerste nauwkeurige morfologische beschrijving van de pathologie van de prostaatklier, die in de loop van de tijd werd aangevuld door de briljante geesten van zijn tijd. Trouwens, tot het begin van de 20e eeuw werd het bestaan van chronische prostatitis helemaal niet erkend door veel huisartsen en psychoanalytici, die het 'anaal-rectale psychose' noemden. Gelukkig heeft de moderne geneeskunde niet alleen geleerd om tijdig een diagnose te stellen, maar ook om deze ernstige ziekte met succes te behandelen. Maar wat is prostatitis precies?
Algemene kenmerken
Prostatitis is een ontsteking van de prostaatklier, een speciaal mannelijk orgaan dat zich net onder de blaas bevindt. Zijn taak is het produceren van prostaatsecretie, een belangrijk onderdeel van sperma. Bovendien sluit de klier tijdens de erectie de uitgang van het urinekanaal af.
Ontsteking kan, zoals u wellicht vermoedt, door verschillende redenen worden veroorzaakt. Vanwege het feit dat de prostaatklier rechtstreeks verbonden is met het urinekanaal, is de meest voorkomende reden voor de ontwikkeling van prostatitis het binnendringen van infectieuze agentia in de klier. Iedereen weet dat het menselijk lichaam een groot aantal symbiontbacteriën bevat die deel uitmaken van de normale microflora. Zodra dergelijke bacteriën echter hun kolonie verlaten en andere weefsels binnendringen, veranderen ze van bondgenoot in een bron van problemen, waardoor sterke ontstekingsreacties ontstaan. Enterobacteriaceae (waarvan de bekendste vertegenwoordigers Proteus zijn), Escherichia coli en Pseudomonas aeruginosa, Enterococci, dringen allemaal op veel verschillende manieren de klier binnen. De meest voor de hand liggende route is de urethra, maar aangezien de prostaat is verbonden met een netwerk van grote bloedvaten, kunnen zowel bloed als lymfe fungeren als transportmedium voor bacteriën.
Er is nog een groep ziekteverwekkers die in de medische gemeenschap ‘atypisch’ wordt genoemd, omdat deze middelen veel minder vaak worden aangetroffen. Dit omvat bijvoorbeeld schimmelinfecties; velen hebben waarschijnlijk gehoord van de Candida-schimmel, die inwendige weefsels aantast en de ziekte ‘candidiasis’ veroorzaakt. Normaal gesproken dringen schimmelsporen de interne organen binnen wanneer het menselijke immuunsysteem ernstig verzwakt is - wat, in barre klimaten en constante overbelasting van het lichaam veroorzaakt door een druk werkschema en gebrek aan slaap, helemaal niet ongewoon is voor moderne mensen. Prostatitis kan ook van virale aard zijn. Humaan papillomavirus, cytomegalovirus, herpesvirus en zelfs influenzavirus (!) kunnen een ontsteking van de prostaatklier veroorzaken en een hele reeks complicaties die een toch al verzwakt lichaam uitputten.
Bovendien wordt prostatitis ook veroorzaakt door niet-bacteriële pathogenen. We hebben het in de eerste plaats over etterende formaties in het lichaam: pusdeeltjes breken af van de totale massa en komen met de bloedbaan de weefsels binnen. Soms kan het bloed zelf, zonder vreemde stoffen, een ontstekingsreactie veroorzaken. Als een man een grotendeels sedentaire levensstijl leidt en lichaamsbeweging verwaarloost, stagneert het bloed in de klier en veroorzaakt verstopping van de bloedvaten. En ten slotte is de laatste (maar daarom niet minder belangrijke) reden langdurige seksuele onthouding en promiscuïteit. In het eerste geval wordt het ijzer afgebroken doordat het lichaam het, bij gebrek aan noodzaak, steeds minder bloed levert, waardoor de cellen beginnen te sterven van de honger. In het tweede geval ligt alle schuld op de schouders van de partner, die drager kan zijn van bepaalde soorten urineweginfecties. De symptomen van prostatitis zijn moeilijk te verwarren met iets anders. Het belangrijkste symptoom is een scherpe, acute, minder vaak drukkende pijn tijdens het plassen en ejaculeren. Dit wordt versterkt door pijn in de onderrug, het perineum, het scrotum en de onderrug. Door de toename in omvang van de klier blokkeert deze vaak de urethra, en daarom wordt het urineren moeilijk. In het geval van een bacteriële infectie kan vaak een groenachtige en gelige afscheiding uit het kanaal zelf worden waargenomen, en in sommige gevallen ontwikkelt zich hemospermie - het verschijnen van bloed in het sperma.
Wat zijn de gevaren van prostatitis?
Uit al het bovenstaande is het niet moeilijk te concluderen dat ontsteking van de prostaatklier tot een aantal problemen leidt. De meest voorkomende uitkomst van gevorderde prostatitis is impotentie en onvruchtbaarheid, omdat verstoring van de prostaatklier een scherpe afname met zich meebrengt in de productie van hormonen die verantwoordelijk zijn voor seksueel verlangen. De reactie op een infectie is zelden alleen in de klier gelokaliseerd; Meestal omvat de focus van de ontsteking ook aangrenzende weefsels. Daarom wordt prostatitis gevolgd door vesiculitis, pyelonefritis, cystitis, urethritis en andere laesies van het urogenitale systeem. Als de oorzaak van prostatitis een schimmel-, bacteriële of virale infectie is, kunt u uw seksuele partner gemakkelijk besmetten. Seksueel overdraagbare agentia kunnen bij vrouwen infectieziekten van het urogenitale systeem veroorzaken. Bovendien kan een infectie in het bloed eenvoudigweg bloedvergiftiging veroorzaken en tot wijdverbreide schade aan het lichaam leiden.
U heeft de uitdrukking 'prostaatadenoom' waarschijnlijk wel eens gehoord in radio- en tv-advertenties. Een adenoom is een tumor van de klier, die in de loop van de tijd groter wordt, niet alleen ontstekingen veroorzaakt en zich kwaadaardig kan ontwikkelen, maar eenvoudigweg het urogenitale kanaal samendrukt. Waarom is dit zo belangrijk? Het gaat niet alleen om pijnlijk, extreem moeilijk plassen en volledige erectiestoornissen. Het samengedrukte orgaan ontvangt steeds minder bloed, waardoor de weefsels eerst krimpen en vervolgens helemaal afsterven, wat leidt tot het verschijnen van een uitgebreide focus van necrose. Deze vorm van prostatitis kan niet meer worden behandeld.
Hoe prostatitis te behandelen
Allereerst moet u één simpele waarheid goed onthouden: alleen een gekwalificeerde arts kan prostatitis helpen genezen. Geen genezer grootmoeder en klisafkooksels, geen tantrische praktijken en geen kompressen van wilgenschors. Een dergelijke ziekte verdwijnt ook niet vanzelf: hoe langer de patiënt de behandeling uitstelt, hoe meer problemen hij zal krijgen en hoe duurder de behandeling zal zijn. Veel mannen begrijpen de moderne farmacologie niet en zijn bijgelovig bang dat de dokter hen een berg medicijnen zal voorschrijven die niet alleen nutteloos zullen zijn, maar ook aanzienlijke schade aan hun portemonnee en gezondheid zullen toebrengen. U hoeft niet bang te zijn: in plaats van een handvol pillen krijgt u hoogstwaarschijnlijk één enkel medicijn voorgeschreven voor een zeer redelijke prijs.
5 interessante feiten over prostatitis
Hier zijn enkele trieste feiten over de “belangrijkste mannelijke ziekte” van onze tijd: - Gezonde voeding is de sleutel tot succes: met het juiste dieet kun je niet alleen het immuunsysteem versterken, maar zelfs de inflammatoire vergroting van de prostaat vertragen. — Elke derde man ter wereld lijdt aan een of andere vorm van prostatitis. — Trouwens, prostatitis is geen “ziekte van oude mensen”: sommige vormen ervan kunnen zich op vrij jonge leeftijd (20-25 jaar) ontwikkelen. — Prostaatmassage wordt in de meeste gevallen voorgeschreven, maar massage alleen kan congestieve prostatitis alleen genezen. Soms is massage strikt gecontra-indiceerd. — Prostatitis kan lange tijd asymptomatisch zijn, maar zal zich zeker openbaren tijdens een scherpe afname van de immuniteit, bijvoorbeeld tijdens ziekte, tijdens onderkoeling, enz.