De prostaatklier (prostaat) is een belangrijk onderdeel van het mannelijke voortplantingssysteem: het produceert een afscheiding die de motorische activiteit en de levensvatbaarheid van sperma garandeert. De afscheiding bevat enzymen, immunoglobulinen, citroenzuur, vitamines en zinkionen. Als de activiteit van de prostaatklier wordt verstoord, neemt de seksuele functie van het mannelijk lichaam af. De meest voorkomende ziekte van de prostaatklier is de ontsteking ervan - prostatitis. Het komt meestal voor tussen de 20 en 50 jaar. Hoe ouder de man, hoe groter het risico op morbiditeit. Prostatitis komt voor in een acute of chronische vorm, is vaak moeilijk te diagnosticeren en kan leiden tot aanhoudende prostaatdisfunctie. De ernstigste gevolgen van prostatitis zijn onvruchtbaarheid en prostaatkanker.
Over de hele wereld lijdt ongeveer de helft van de mannen in de werkende leeftijd aan chronische prostatitis. De moderne geneeskunde is zeer actief betrokken bij de behandeling van prostatitis. Prostatitis kan in feite met succes worden behandeld - het is alleen belangrijk om het zo vroeg mogelijk te diagnosticeren. Zodra de eerste tekenen van prostatitis verschijnen, moet u een uroloog raadplegen. In de vroege stadia is poliklinische behandeling mogelijk; in vergevorderde gevallen wordt de patiënt in het ziekenhuis opgenomen. Het verloop van de behandeling voor beide opties is één tot twee weken, waarna de patiënt preventieve maatregelen moet nemen om nieuwe ontsteking van de prostaatklier te voorkomen. Het terugvalpercentage van chronische prostatitis is meer dan 50%
Soorten prostatitis
Afhankelijk van de oorzaken en het ziektebeeld van de ziekte worden de volgende soorten prostatitis onderscheiden:
Acute prostatitis – ernstige ontsteking van de prostaatklier, als gevolg van bacteriële infectie van de weefsels ervan. Veel bacteriën maken deel uit van de normale microflora van het lichaam en zijn voortdurend aanwezig in de darmen en op de huid. Wanneer ze echter het weefsel van de prostaat binnendringen - meestal als gevolg van het niet naleven van de regels voor basishygiëne en andere redenen - kunnen ze de ontwikkeling van een acuut ontstekingsproces veroorzaken. Acute prostatitis is uiterst zeldzaam. De behandeling moet worden uitgevoerd in een ziekenhuisomgeving.
Chronische bacteriële prostatitis - is verantwoordelijk voor een derde van alle gevallen van ontsteking van de prostaatklier. Deze vorm van prostatitis is gevaarlijk omdat de pijnlijke symptomen zelfs zonder behandeling spontaan kunnen verdwijnen. Maar dit betekent niet dat er sprake is van genezing - na een tijdje treedt er een exacerbatie op, die elke keer steeds pijnlijker wordt. Als er steeds opnieuw niets wordt gedaan, bestaat het risico op het ontwikkelen van etterende foci, afzetting van stenen in de prostaat, ontsteking van de blaas en andere ernstige complicaties, waaronder kanker.
Chronische prostatitis/chronisch bekkenpijnsyndroom. Een moeilijk te diagnosticeren vorm van prostatitis, die zich manifesteert door constante pijn in het bekkengebied die meer dan drie maanden aanhoudt. Gaandeweg kunnen neurologische aandoeningen en psycho-emotionele stoornissen optreden. De diagnose wordt gesteld door uitsluiting; testen vertonen mogelijk geen tekenen van ontsteking.
Asymptomatische chronische prostatitis. Het is asymptomatisch en kan worden opgespoord door de resultaten van urinetests, die een hoge concentratie witte bloedcellen en bacteriën aantonen.
Chronische granulomateuze prostatitis. Meestal een bijwerking van een medicamenteuze behandeling voor andere ziekten of bestraling van de prostaatklier. Tijdens deze ziekte wordt het prostaatweefsel geleidelijk vervangen door bindweefsel en stopt de klier met functioneren.
Symptomen van de ziekte
Bij mannen die aan verschillende vormen van prostatitis lijden, kunnen veel voorkomende symptomen worden geïdentificeerd. Deze omvatten: Moeite met urineren als gevolg van compressie van het urinekanaal door de ontstoken prostaatklier. Pijn en een brandend gevoel kunnen optreden tijdens het urineren. Verminderd erectiemechanisme, verzwakt orgasme. Versnelde ejaculatie. Verminderde potentie. Geestelijke depressie, angst. Voor een patiënt met prostatitis is een psychologische houding ten opzichte van herstel erg belangrijk. Stress verzwakt het lichaam verder en maakt de behandeling moeilijk, wat tot een nog grotere depressie leidt. Het kan voor een patiënt moeilijk zijn om uit deze vicieuze cirkel te komen, daarom worden bij prostatitis soms ook antidepressiva voorgeschreven.
Oorzaken van prostatitis
De oorzaken van prostatitis zijn behoorlijk gevarieerd, maar houden vooral verband met de verwaarlozing van de gezondheid door een man: seksueel overdraagbare infecties; slechte circulatie in de bekkenorganen - bijvoorbeeld als gevolg van een sedentaire levensstijl; langdurige seksuele onthouding, onderbroken geslachtsgemeenschap of kunstmatige verlenging van geslachtsgemeenschap; verminderde immuniteit; frequente onderkoeling, typisch voor fans van extreme sporten; spanning; hormonale onbalans; tekort aan vitamines en micro-elementen; het niet naleven van de regels voor persoonlijke hygiëne.
Complicaties
Prostatitis veroorzaakt ernstig ongemak voor mannen: problemen met plassen, verminderd libido en verminderde erectiele functie. Als de patiënt niet op tijd een adequate behandeling krijgt, kan hij onvruchtbaarheid ontwikkelen met een waarschijnlijkheid van 40%, omdat de prostaatklier niet langer in staat zal zijn secreties in normale hoeveelheden en van de vereiste kwaliteit te produceren. Zelfmedicatie van prostatitis is onaanvaardbaar, omdat dit kan leiden tot een verslechtering van de toestand van de patiënt en het optreden van bijkomende ziekten. Verkeerd voorgeschreven antibiotica zullen bijvoorbeeld een schadelijk effect hebben op de darmmicroflora en de immuniteit aanzienlijk verminderen, zonder problemen met de prostaat op te lossen. Andere medicijnen maskeren alleen de ziekte en de symptomen ervan, waardoor de situatie verergert. Daarom moet prostatitis worden gediagnosticeerd en behandeld door een ervaren specialist.
Preventie
Preventieve maatregelen om prostatitis te voorkomen zijn onder meer: zorgvuldige persoonlijke hygiëne; een regelmatig, ordelijk seksleven; gezonde lichamelijke activiteit; een dieet met voldoende eiwitten, vitamines en micro-elementen; het vergroten van de algemene immuniteit; onthouding van alcoholgebruik en roken; tijdige behandeling van eventuele infectieziekten; het verminderen van het algehele niveau van dagelijkse stress. Vanwege het grote aantal variëteiten van prostatitis en de provocerende factoren van de ontwikkeling ervan, moeten mannen aandacht besteden aan hun welzijn en minstens twee keer per jaar een uroloog bezoeken. Dit is vooral belangrijk na veertig jaar.