Een van de meest voorkomende ziekten van het mannelijke urogenitale systeem is chronische prostatitis. Zoals uit de medische praktijk blijkt, lijdt elke twaalfde man in de seksuele rijpheid aan deze ziekte, terwijl de diagnose in ongeveer 40% van de gevallen wordt gesteld bij patiënten van 20 tot 40 jaar oud. Chronische prostatitis veroorzaakt lichamelijk lijden voor de eigenaar en veroorzaakt vaak een verslechtering van de algemene toestand van de patiënt, waardoor zijn normale seksuele en sociale activiteit wordt verstoord. Wat is de aard van deze ziekte, hoe kunt u een onaangename diagnose vermijden - en hoe gunstig zijn de behandelingsprognoses als u tot de getroffenen behoort?
Oorzaken van chronische prostatitis
Chronische prostatitis is een langdurig ontstekingsproces in de prostaatklier, gepaard gaand met pijn en ongemak in het bekkengebied, urinewegstoornissen en pathologieën van de mannelijke seksuele functie.
De voorwaarden voor het optreden van chronische prostatitis kunnen infecties, congestie in de prostaat, goedaardige hyperplasie of een combinatie van deze factoren zijn. Er zijn verschillende mogelijke routes voor infectie om de prostaatklier binnen te dringen:
- met bloedstroom uit infectiehaarden in het lichaam (longontsteking, cariës, pustuleuze huidlaesies, sinusitis, enz.);
- met de instroom van lymfe uit andere organen (met dysbacteriose, aambeien, inflammatoire darmziekten, enz.);
- via de urethra, seksueel (een van de gevolgen van infectieuze urethritis).
Niet-infectieuze of abacteriële prostatitis wordt 8 keer vaker gediagnosticeerd dan bacteriële; Het voorkomen ervan is gebaseerd op congestieve processen en stoornissen in de bloedsomloop in de prostaat en aangrenzende organen.
Een van de belangrijkste redenen voor stagnatie van secreties in de prostaatklier identificeren urologen het volgende:
- onregelmatig seksleven, langdurige onthouding;
- gebrekkige ejaculatie, praktijk van onderbroken geslachtsgemeenschap;
- Vaak ongerealiseerde seksuele opwinding.
Het risico op chronische prostatitis neemt toe bij mannen met verminderde lichamelijke activiteit, met ernstige of lichte, maar regelmatige onderkoeling, langdurige blootstelling aan stress, evenals bij degenen die aan alcoholisme lijden.
Belangrijkste tekenen van de ziekte
Chronische prostatitis treedt op als gevolg van het ontbreken van een tijdige behandeling of een ineffectieve behandeling van acute prostatitis, en is een langzaam werkend ontstekingsproces in de prostaatklier.
In de meeste gevallen wordt de ziekte, omdat deze asymptomatisch is, meestal alleen bij patiënten ontdekt tijdens een medisch onderzoek. Daarom wordt elke man aangeraden om regelmatig een specialist te bezoeken om te controleren op de aanwezigheid van urologische ziekten. Het zogenaamde "latente" stadium van chronische prostatitis kan echter veranderen in de acute fase nadat een man last heeft gehad van stress, een ontstekingsziekte als gevolg van onderkoeling, verstoring van het intieme leven, enz. In dit geval zouden de volgende symptomen moeten dienen als signaal voor de noodzaak van een dringend bezoek aan de arts:
- toegenomen zweten, vooral tot uiting in het perineale gebied;
- jeuk of ongemak in de liesstreek;
- frequente drang om te plassen, pijn bij het plassen, urineretentie;
- afvoer van prostaatsecreties via de externe opening van de urethra na urineren of ontlasting;
- lichte stijging (tot 37,5) lichaamstemperatuur; zwakte, slaap- en prestatiestoornissen;
- seksuele disfunctie (onstabiele of zwakke erectie, verminderd libido, snelle ejaculatie, orgasmestoornissen, pijn in het bekkengebied tijdens de ejaculatie, enz.);
- pijn van verschillende ernst en intensiteit in het perineum, lumbosacrale regio, externe genitaliën
Alles bij elkaar genomen kunnen deze symptomen van chronische prostatitis leiden tot aandoeningen van het zenuwstelsel, gekenmerkt door neurotische toestanden waarbij de patiënt zich concentreert op zijn welzijn.
Mogelijke gevolgen van chronische prostatitis indien onbehandeld
In tegenstelling tot acute wordt chronische prostatitis gekenmerkt door een afwisseling van golvende, periodieke exacerbaties en relatief lange remissies, waarbij een man zich absoluut gezond kan voelen. Het is het onvermogen van de patiënt om contact op te nemen met een specialist die de verdere ontwikkeling van het ontstekingsproces veroorzaakt.
Als de ontsteking zich via het urogenitale systeem verspreidt, zijn complicaties in de vorm van cystitis of pyelonefritis waarschijnlijk, met mogelijke transformatie naar urolithiasis. Maar meestal is het resultaat van gevorderde chronische prostatitis vesiculitis (ontstekingsziekte van de zaadblaasjes) of epididymo-orchitis (ontsteking van de testikels). Beide ziekten kunnen leiden tot hardnekkige onvruchtbaarheid en soms tot onomkeerbare schade aan de mannelijke voortplantingsfunctie.
Een van de ernstigste gevolgen van chronische prostatitis is littekenvorming op het prostaatweefsel met krimp van het orgaan. Dit proces verspreidt zich vaak naar de achterkant van de urethra en de blaas, wat leidt tot een aanhoudende verstoring van de uitstroom van urine.
De situatie wordt aanzienlijk verergerd door de combinatie van de ziekte met prostaatadenoom, dat het vaakst wordt aangetroffen bij mannen die de 50-jarige leeftijd hebben overschreden. Door de uitstroom uit de prostaatklier te verstoren, veroorzaakt het adenoom de progressie van chronische prostatitis, dus als de patiënt geïndiceerd is voor chirurgische verwijdering van een goedaardige tumor, moet dit worden voorafgegaan door een behandeling voor prostatitis.
Diagnose, methoden en vooruitzichten voor de behandeling van de ziekte
De eerste afspraak met een arts bestaat uit het verzamelen van informatie over de belangrijkste symptomen van de ziekte, gevolgd door een algemeen onderzoek, digitaal rectaal onderzoek en het afnemen van prostaatsecreties bij de patiënt. Een andere diagnostische maatregel voor het stellen van een nauwkeurige diagnose is een transrectaal echografisch onderzoek.
Voordat een behandelingskuur wordt gestart, moet een patiënt met chronische prostatitis een urinekweektest ondergaan en de prostaatsecretie onderzoeken op de gevoeligheid van de flora voor antibacteriële geneesmiddelen, om de behandelmethode te optimaliseren.
De moderne geneeskunde hanteert de volgende, traditioneel in combinatie gebruikte, methoden voor de behandeling van chronische prostatitis:
- Antibiotische therapie. Het gebruik van antibacteriële geneesmiddelen is noodzakelijk om pathogene bacteriële flora die ontstekingen veroorzaakt te elimineren. De effectiviteit van de behandeling hangt rechtstreeks af van de juiste selectie van medicijnen, want als niet alle micro-organismen tijdens de therapie worden vernietigd, zal de ziekte zich vroeg of laat opnieuw laten voelen. Om deze reden moet de patiënt de antibioticakuur volledig voltooien, zonder onderbrekingen of andere schendingen van medische aanbevelingen.
- Fysiotherapie. Prostaatmassage is een van de meest effectieve behandelingscomponenten in het complex van dergelijke procedures. De essentie van prostaatmassage is als volgt: het effect op de klier helpt de ontstekingsafscheiding die zich daarin heeft opgehoopt in de kanalen en vervolgens in de urethra te persen. Tegelijkertijd verbetert de kwaliteit van de bloedstroom in de prostaat, wat het effect van antibacteriële geneesmiddelen die door de patiënt worden ingenomen, versterkt. Naast prostaatmassage kan aan een patiënt met de diagnose chronische prostatitis een behandeling worden voorgeschreven met een laser, ultrasone golven of door elektromagnetische invloed op het ontstoken gebied.
- Immunocorrectie. Een langdurig ontstekingsproces, zoals chronische prostatitis, maar ook onafhankelijke of verkeerd voorgeschreven antibiotica in het verleden kunnen bijdragen aan een aanzienlijke afname van de immuniteit van de patiënt. Het doel van immunocorrectie is om de beschermende functies van het lichaam zoveel mogelijk te herstellen. Dit wordt mogelijk gemaakt door de levensstijl te normaliseren en een immunoloog te bezoeken.
Hoewel niet elk geval van chronische prostatitis, vanwege de verschillende vormen van complexiteit, kan resulteren in een volledig herstel van de patiënt, garandeert de strikte naleving van de medische aanbevelingen door de patiënt een langdurige en mogelijk levenslange remissie van de ziekte.
Hoe voorkom je een onaangename diagnose?
Preventie van chronische prostatitis bestaat uit het volgen van verschillende basisregels:
- Verander uw levensstijl naar een actievere levensstijl. Als sporten niet mogelijk is, doe dan dagelijks warming-up- of gymnastiekoefeningen.
- Vermijd onderkoeling. Ga niet op stenen platen, metalen stoepranden enz. zitten.
- Gebruik voor constipatie laxeermiddelen en als constipatie chronisch wordt, bezoek dan een arts.
- Probeer je seksleven te normaliseren. Overmatige seksuele activiteit, evenals langdurige onthouding, hebben een negatieve invloed op de conditie en functies van de prostaatklier.
- Beoefen geen losse seks; geef anders de voorkeur aan beschermde seks.
- Raadpleeg bij het eerste vermoeden van een SOA direct een specialist; doe geen zelfmedicatie.
- Bezoek uw uroloog minstens één keer per jaar om de mogelijkheid van een zich ontwikkelende ziekte uit te sluiten.
Wees alert op de gezondheid van uw mannen, en de diagnose “chronische prostatitis” zal u nooit in de weg staan!